Mannen en auto’s: een bijzondere chemie

Al tijden hebben de mannen van het OOG en OOR huis af en toe iets opgevangen over elektrisch rijden. Een aantal hebben al eens in een elektrische auto (taxi) gereden, maar veel verder dan wat algemene informatie rijkt hun kennis niet.

Vanwege een uitstapje had ik vrijdag een auto mee. Toen de mannen door kregen dat dit een elektrische auto was, was de interesse gewekt en werden mij heel wat vragen gesteld. Ik vertelde mijn ervaringen en vroeg me hardop af of het leuk voor hen zou zijn om samen naar een snellader te rijden. De enthousiaste reacties hadden geen verdere motivatie nodig en zo vertrok ik met 4 mannen richting de dichts bij zijnde snellaadpaal.

We hadden geluk; er was niemand en zo kon ik de mannen verdelen over de 2 palen, zodat ze alles goed en uitgebreid konden voelen, terwijl ik beschreef wat er te zien was.  Daarna volgde de gang naar de voorkant van de auto waar de lader kan worden aangesloten. Ook dit werd uitvoerig bevoelt. Nadat de stekker was aangesloten bleven de vragen komen. Het voelen van de dikte van de slangen voor het gewone laden en de snellader, maakten behoorlijk wat indruk.

Ondertussen gingen de mannen om de beurt even achter het stuur zitten om het stuur even vast te houden en alle knopjes e.d. te bevoelen. Even volgde er een diepe zucht: “Nu zou ik graag wel even willen zien… Wat zou het fantastisch zijn om nu weg te kunnen rijden!”. Deze zin kreeg bijval van iedereen, terwijl ik die zin in al die jaren nog nooit van de mannen gehoord had…

Zelfs terugrijdend bleef ik maar vragen beantwoorden over de auto en het laden, terwijl ik van auto’s eigenlijk alleen de kleur herken…

Wat heb ik genoten toen ik deze mannen zag glimmen bij de auto en laadpaal. Door hun beperking in horen én zien krijgen ze lang niet alles mee wat er om hen heen gebeurd. Maar hun interesse wordt hier niet minder om!
Om aan informatie te komen hebben ze iemand nodig die hen beschrijft wat er te zien is en hen daarnaast alle tijd geeft om te voelen en hun vragen te stellen. Vrijdag gingen ze alle vier met een verhaal naar huis!

Annelie

 

 

Volg en deel ons: